Ο κ. Ζαχαριάδης επισημαίνει τη σύγκρουση μεταξύ του νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης που προβλέπει προαιρετικές συγχωνεύσεις ΔΕΥΑ και της απόφασης του Υπουργού Ενέργειας κ. Παπασταύρου για υποχρεωτικές συγχωνεύσεις. Καταγγέλλει ότι δεν δόθηκε ο λόγος στη Βουλή στον πρόεδρο της ΚΕΔΕ και της Ένωσης ΔΕΥΑ και προειδοποιεί για μεγάλη αύξηση του κόστους του νερού.
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατέθεσε πρόσφατα στη Βουλή νομοσχέδιο που επεκτείνει τις αρμοδιότητες της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ και φέρνει αλλαγές στη διαχείριση των υδάτων. Η κυβέρνηση είχε ήδη ψηφίσει τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ν. 5314/2026) που προβλέπει οικειοθελείς συγχωνεύσεις των ΔΕΥΑ, ενώ στα άρθρα 250-280 αποφεύχθηκαν οι βίαιες συγχωνεύσεις και οι επιχειρήσεις παραμένουν εντός των δημοτικών δομών. Ωστόσο, το νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ μετατρέπει την εθελοντική συνένωση των ΔΕΥΑ σε υποχρεωτική διαδικασία, δημιουργώντας σύγκρουση μεταξύ των δύο νομοθετημάτων.
Το νέο πλαίσιο συγκεντρώνει γύρω από τις δύο μεγάλες εταιρείες τις αρμοδιότητες δεκάδων δημοτικών επιχειρήσεων, καθώς σήμερα περισσότεροι από 735 διαφορετικοί φορείς διαχειρίζονται το νερό στην Ελλάδα. Η κάλυψη του 75% των ενεργειακών οφειλών για τις 15 απορροφώμενες ΔΕΥΑ αποτελεί κίνητρο για τις συγχωνεύσεις. Η Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης-Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ) αντέδρασε έντονα και άφησε να εννοηθεί πως θα καλύψει νομικά όσες ΔΕΥΑ διαφωνήσουν στην υποχρεωτική συγχώνευση. Το υψηλό ενεργειακό κόστος των ΔΕΥΑ θέτει ζητήματα βιωσιμότητας και φέρνει αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού.
Ο νέος Κώδικας Αυτοδιοίκησης προβλέπει προαιρετικές συγχωνεύσεις ΔΕΥΑ με απόφαση των δημοτικών συμβουλίων, όμως ο Υπουργός Ενέργειας κ. Παπασταύρου επέβαλε υποχρεωτικές συγχωνεύσεις μέσα στον ίδιο μήνα, δημιουργώντας σύγχυση στο ποιο νομοθετικό πλαίσιο ισχύει για την αυτοδιοίκηση. Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ κ. Κυρίζογλου και ο πρόεδρος της Ένωσης ΔΕΥΑ δεν έλαβαν τον λόγο στη Βουλή για να εκφράσουν τη θέση της αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για πολύ σοβαρό ζήτημα που θα οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση του κόστους του νερού, καθώς — όπως συνέβη με τα σκουπίδια και το ρεύμα — επιχειρείται η εμπορευματοποίηση και του νερού.