Συμβασιούχοι Δημοτικών Βρεφονηπιακών Σταθμών
Παρατάξεις
Εισηγητής
Ο κ. Βουλγαρίδης θέτει το ζήτημα των συμβασιούχων εργαζομένων στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς Σταθμούς εν όψει της λήξης των προγραμμάτων ΕΣΠΑ 2021-2027. Ζητά στήριξη της μονιμοποίησης, εναλλακτικές χρηματοδοτήσεις και αύξηση δυναμικότητας των δομών, αναφέροντας ότι πέρυσι δεν ικανοποιήθηκαν 100 αιτήματα.
Οι δημοτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί στην Ελλάδα λειτουργούν με μικτό προσωπικό: μόνιμους υπαλλήλους και συμβασιούχους που προσλαμβάνονται μέσω προγραμμάτων του ΕΣΠΑ (Εταιρικό Σύμφωνο για το Πλαίσιο Ανάπτυξης). Τα προγράμματα αυτά έχουν συγκεκριμένη διάρκεια και χρηματοδοτούν θέσεις εργασίας για βρεφονηπιοκόμους, βοηθητικό προσωπικό και άλλες ειδικότητες. Όταν λήγει ένας προγραμματικός κύκλος, δημιουργείται αβεβαιότητα για τη συνέχιση απασχόλησης των συμβασιούχων, ενώ ταυτόχρονα οι δήμοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα κάλυψης των αναγκών τους σε προσωπικό.
Το ζήτημα της μονιμοποίησης των συμβασιούχων αποτελεί μακροχρόνιο αίτημα των εργαζομένων και των δήμων, καθώς η εξάρτηση από προγράμματα περιορισμένης διάρκειας δημιουργεί εργασιακή ανασφάλεια και δυσκολίες στον προγραμματισμό των υπηρεσιών. Παράλληλα, η ζήτηση για θέσεις σε δημοτικούς παιδικούς σταθμούς παραμένει υψηλή, με πολλές οικογένειες να μην εξυπηρετούνται λόγω περιορισμένης δυναμικότητας των δομών. Η επάρκεια προσωπικού συνδέεται άμεσα με τη δυνατότητα των δήμων να αυξήσουν τις διαθέσιμες θέσεις και να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών για προσιτές υπηρεσίες φροντίδας παιδιών.
Ο Δήμος Χανίων οφείλει να στηρίξει τα δίκαια αιτήματα μονιμοποίησης των συμβασιούχων στους Δημοτικούς Βρεφονηπιακούς Σταθμούς, καθώς «σύμβαση σημαίνει ομηρία». Η λειτουργία των σταθμών δεν μπορεί να εξαρτάται από τα εκάστοτε ευρωπαϊκά προγράμματα, αλλά πρέπει να ενταχθεί σε σταθερό, μακροπρόθεσμο σχεδιασμό κοινωνικής πολιτικής. Η Δημοτική Αρχή πρέπει άμεσα να αξιοποιήσει εναλλακτικούς μηχανισμούς χρηματοδότησης — εθνικούς πόρους, ίδιους πόρους, ειδικά προγράμματα — και να αναλάβει πρωτοβουλίες προς τα αρμόδια υπουργεία για σταθερότερη μακροχρόνια χρηματοδότηση. Απαιτείται επίσης αύξηση της δυναμικότητας των δομών, δεδομένου ότι πέρυσι δεν ικανοποιήθηκαν 100 αιτήματα. Η βιωσιμότητα των σταθμών είναι μέγιστο κοινωνικό πρόβλημα, που συνδέεται με τη στήριξη νέων οικογενειών και την αξιοπιστία της τοπικής αυτοδιοίκησης απέναντι στους πολίτες.