Η κα. Βερυκάκη αναφέρεται στη νέα διάταξη του Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που θεσμοθετεί ειδική άδεια για αιρετούς δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους ανεξαρτήτως εργασιακού ωραρίου. Χαρακτηρίζει τη ρύθμιση σημαντική νίκη για τα εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα των αιρετών και αναγνωρίζει τη διαμεσολαβητική στάση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης (νόμος 5314/2026) δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2026 και κωδικοποιεί το πλαίσιο οργάνωσης και λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης. Η ειδική άδεια που χορηγείται σε αιρετούς με υπαλληλική ιδιότητα αποτελεί ξεχωριστή κατηγορία άδειας, επιπλέον των τυχόν άλλων αδειών που απολαμβάνουν. Σκοπός της είναι η διασφάλιση της απρόσκοπτης άσκησης των καθηκόντων που απορρέουν από συγκεκριμένα αιρετά αξιώματα.
Τον Ιούλιο 2026 εκδόθηκε η Εγκύκλιος 10 του Υπουργείου Εσωτερικών που εξειδικεύει τις διατάξεις του νέου Κώδικα και αποσαφηνίζει τον τρόπο εφαρμογής των άρθρων 292-301 και 305-307. Οι νέες διατάξεις επηρεάζουν το σύνολο σχεδόν των αιρετών, καθώς αφορούν δημάρχους, αντιδημάρχους, προέδρους δημοτικών συμβουλίων, δημοτικούς συμβούλους και άλλους. Το προηγούμενο σύστημα ειδικής άδειας για όλη τη διάρκεια της θητείας καταργείται, ενώ η νέα άδεια των 60 ημερών αφορά μεταξύ άλλων δημάρχους και αντιδημάρχους του ιδιωτικού τομέα που παραμένουν στην εργασία τους, εργαζόμενους ΙΔΟΧ στο Δημόσιο και προέδρους δημοτικών συμβουλίων.
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης θεσμοθετεί ειδική άδεια για τους αιρετούς δημοσίους ή ιδιωτικούς υπαλλήλους ανεξαρτήτως εργασιακού ωραρίου, μια εξέλιξη που αγγίζει τον πυρήνα των εργασιακών και πολιτικών δικαιωμάτων των εκλεγμένων μελών. Μέχρι πρόσφατα το καθεστώς ήταν παράλογο και άδικο, καθώς οι αιρετοί αναγκάζονταν σε υπηρεσιακές αλχημείες για να παραβρεθούν στις συνεδριάσεις. Η ρύθμιση αυτή ήταν αποτέλεσμα συστηματικών πιέσεων και αγώνα της παράταξης, ενώ αναγνωρίζεται και η διαμεσολαβητική στάση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου. Η θεσμική θωράκιση της άδειας αποτελεί νίκη για την πολυφωνία και την ποιότητα του διαλόγου, αν και η πλειοψηφία πρέπει να προβληματιστεί, καθώς συχνά θεωρεί απρόσβλητη την κεντρική εξουσία στις πιέσεις πολιτών και αιρετών.